Stutt frásögn af starfi okkar

Sérhver stofnun, verkefni eða framtak hefst með framtíðarsýn einstaklings eða hóps. Á sama hátt hafa hundruð fátækra barna í Pakistan og á Filippseyjum aðgang að skóla þökk sé framtíðarsýn einstaklinga sem fundu hjá sér köllun til að veita hinum efnaminni í samfélaginu tækifæri til menntunar, vitandi að það er ein besta leiðin til að stuðla að jákvæðum breytingum í samfélagi. Það er á ábyrgð okkar að viðurkenna framtíðarsýn þeirra og framlag sem leiddi okkur að því stórkostlega starfi sem við höfum þau forréttindi að sinna í dag.

Pakistan

Milljónir barna í Pakistan eru neyddar í barnaþrælkun vegna þess að þau hafa ekki aðgang að námi sökum fjárhagserfiðleika fjölskyldna sinna. Sharif hefði getað orðið eitt þeirra ef foreldrar hans hefðu ekki trúað því að menntun gæti rofið þann vítahring fáfræði og fátæktar sem fjölskyldan hafði búið við kynslóð fram af kynslóð.

Norræna barnahjálpin, í samstarfi við Advancement Through Building and Caring Children's Aid Pakistan, hefur skuldbundið sig til að veita hundruðum barna tækifæri til menntunar í fimm dagskólum og einum heimavistarskóla í Pakistan. Þetta hófst allt með framtíðarsýn Sharifs, sem trúði því af heilum hug að menntun breytti lífi fólks og hefði jákvæð áhrif á samfélög.

Sharif Allah Ditta heitinn fæddist árið 1935 í Chak 96 R/B, í fjölskyldu sem glímdi við mikla fjárhagserfiðleika, rétt eins og meirihluti íbúa þorpsins. Þrátt fyrir erfiðleika vildu foreldrar Sharifs að hann yrði menntaður fagmaður einn daginn og sendu hann því í eina grunnskólann í þorpinu. Öll yngri systkini Sharifs fengu sömu forréttindi en vegna fjárhagserfiðleika og áhugaleysis hættu þau í skóla. Sharif var staðráðinn, en eftir að hafa lokið öllum bekkjum sem í boði voru í skólanum í þorpinu sínu hélt hann að þar með væri skólagöngu hans lokið, því fjölskylda hans hafði ekki efni á að styðja hann til frekara náms í skóla fjarri heimilinu.

Þrátt fyrir dapurlegar horfur hélt Sharif áfram að biðja og vona að Guð myndi opna honum leið til að láta draum sinn rætast. Að því kom að honum bauðst að halda námi sínu áfram í heimavistarskóla sem rekinn var af Sjöunda dags aðventistakirkjunni í Farooqabad. Í þessum skóla fékk Sharif fjárhagsaðstoð vegna skólagöngunnar en þurfti að vinna aukalega á skóladögum og í skólafríum til að standa straum af öðrum framfærslukostnaði.

Með dugnaði sínum, stuðningi örlátra styrktaraðila og brennandi löngun til að læra lauk Sharif framhaldsskólanámi. Sharif kvæntist í kjölfarið Venus John og þeim hjónum fæddust fjórir synir. Samhliða fullu starfi og fjölskylduábyrgð hélt Sharif áfram háskólanámi sínu. Að því loknu var honum veittur styrkur til að ljúka meistaranámi á Filippseyjum.

Á starfsferli sínum starfaði Sharif sem kennari, umsjónarmaður nemenda, prestur og að lokum sem formaður samtaka kirkjunnar og ferðaðist um heiminn á fundi og ráðstefnur. Með velgengni sinni settu Sharif og eiginkona hans menntun barna sinna í forgang og í dag eru þau öll vel menntuð, og allar núverandi og komandi kynslóðir hafa notið og munu án efa njóta góðs af því tækifæri sem Sharif fékk til að mennta sig. Allt þetta er mögulegt vegna þess að einhver trúði á Sharif og gaf honum tækifæri til að láta drauma sína rætast.

Tími til að gefa til baka

Eftir að Sharif fór á eftirlaun ákvað hann að mennta fátæk börn í samfélagi sínu. Hann stofnaði lítinn skóla, fjármagnaðan að fullu úr eigin vasa, og byrjaði með aðeins sex nemendur. Þörfin var svo mikil að á skömmum tíma fjölgaði nemendum í 65, og þá fann Sharif að hann hafði ekki lengur efni á að sjá fyrir öllum þörfum þessara nemenda. Þá hafði hann samband við son sinn, Maxwell, sem þá var enskukennari við Borgarholtsskóla, og bað hann um aðstoð.

Frá árinu 2005 hafa margir skólar verið byggðir í Pakistan fyrir rausnarleg framlög frá einstaklingum, fyrirtækjum og íslenska ríkinu, og þúsundir barna hafa fengið tækifæri til menntunar. Í gegnum árin hafa hundruð barna lokið námi og starfa nú meðal annars sem kennarar, hjúkrunarfræðingar, prestar, ritarar og bókarar.

Árið 2015 lést Sharif og nú hefur sonur hans, Maxwell, með ykkar hjálp, tekið að sér að halda áfram því starfi sem faðir hans hóf. Stuðningsaðilar á Íslandi halda áfram að hjálpa hundruðum barna í Pakistan og fyrir það erum við afar þakklát. Mikið verk er enn óunnið og við viljum hvetja stuðningsaðila okkar með því að segja: þið eruð að gera gæfumun.

Filippseyjar

Vicente Y. Oriel, kaupsýslumaður að atvinnu, ákvað ásamt eiginkonu sinni að stofna skóla fyrir fátæk börn í Manapla árið 1992. Þegar þau gerðu sér grein fyrir umfangi þarfarinnar og hversu mikil eftirspurnin eftir hjálp var, ákváðu Vicente og eiginkona hans að helga allan tíma sinn og krafta þörfum þessara barna í skólanum og samfélaginu.

Í tíu ár, með aðstoð kóreskra vina, gekk rekstur skólans snurðulaust og framfarirnar voru stöðugar og viðráðanlegar. Árið 2002 hætti fjárstuðningur við skólann að berast af ófyrirséðum ástæðum og því neyddust Vicente og eiginkona hans til að loka skólanum, sem braut vonir og drauma svo margra bágstaddra barna.

Maxwell fékk fréttir af þessari stöðu, og árið 2007 heimsótti hann Filippseyjar til að meta þörfina og kanna hvernig stuðningsaðilar á Íslandi gætu hjálpað börnum í neyð. Í kjölfar heimsóknarinnar opnaði skólinn í Manapla dyr sínar á ný til að hjálpa fátækum börnum í nærliggjandi samfélögum. Auk þess voru nokkrir aðrir skólar og verkefni sett á laggirnar til að hjálpa ungmennum utan skóla og fátækum börnum og fjölskyldum sem búa í fátækrahverfum í Bacolod-borg, Quezon-borg, Binalbagan og Pahanocoy-þorpi.

Í gegnum árin tóku aðrir áhugasamir hópar við verkefninu „ungmenni utan skóla“ í Quezon-borg ásamt skólanum í Pahanocoy-þorpi og ákváðu að styðja fjárhagslega við þessi verkefni og sinna þörfum þeirra. Fjölskyldur sem bjuggu í fátækrahverfum í Bacolod-borg voru fluttar af borgaryfirvöldum yfir á svæði fjarri skólanum, og olli það verulegri fækkun nemenda okkar og leiddi að lokum til lokunar skólans.

Í dag er skólinn í Binalbagan í fullum rekstri með bæði unglingastig og framhaldsskólastig og hjálpar yfir 300 bágstöddum börnum. Stjórnendur skólans vinna að áætlunum um að koma á fót verknámsdeild við skólann svo nemendur geti komið út á vinnumarkaðinn sem faglært vinnuafl. Við viljum þakka öllum stuðningsaðilum okkar fyrir að gera okkur kleift að halda áfram að hjálpa þessum verðskulduðu börnum.